Dziś kilka fragmentów z artykułu p. Lecha Słodownika ukazanego w Głosie Pasłęka nr 4 (2255) z kwietnia 2012 roku:

(…) „pierwsza wzmianki o tej wsi pochodzą z krzyżackich ksiąg czynszowych z lat 1402-1408, to można przypuszczać, że z pewnością została założona w drugiej połowie XIV wieku.

(…) U zarania swych dziejów wieś została lokowana na 36 łanach czynszowych (ok. 605 ha) i należała do okręgu pasłęckiego. Była tu już od dawien dawna karczma, która płaciła czynsz w wysokości 1 marki i 15 kur rocznie.

Z czasem liczba czynszowych łanów wzrosła do 40 (ok 672 ha) z czego 4 łany należały do sołtysa wsi i zwolnione były z czynszu. Ale sołtys musiał mieć w dyspozycji konia w pełnym rynsztunku bojowym. (…)

Od ok. 1600 r. wzmiankuje się, że Szymbory to książęca wieś czynszowa na prawie chełmińskim, ma 36 łanów oczynszowanych i 4 sołtysie – nieoczynszowane. We wsi gospodarzy 9 „na nowo oczynszowanych” bauerów, z których każdy ma po 4 łany. Z tej wzmianki można wnosić, że część wsi stanowiła domenę książęcą a w drugiej części gospodarzyli chłopi. I właśnie tą część książęcą nabyli w 1652 roku grafowie von Dohna-Schlodien z Gładysz. Fakt ten potwierdza spis z 1785 r., w którym wzmiankuje się że Szymbory należą (od 1752 r.) do okręgu morąskiego, a jako szlachecka domena podlegają pod ewangelicko-luterańską parafię w Dobrym, liczą 21 „dymów” i 138 „dusz”.

W okresie wojen napoleońskich Szymbory znacznie ucierpiały z powodu długotrwałych kwaterunków wojsk francuskich, kontrybucji oraz szalejących chorób. W 1818 r. wieś znalazła się w nowoutworzonym powiecie pasłęckim a w 1875 miała aż 314 mieszkańców. Co ciekawe w spisie statystycznym z 1879 r. nie znajduje się już zapis, że wieś należała do majątku Dohnów z Gładysz.

(…) Tutejsi gospodarze uprawiali zboża ale hodowali również trzodę chlewną, krowy mleczne i świnie. (…) Właścicielem tutejszej gospody był August Ehlert a drugiej Kurt Reiss. Była także dwuklasowa szkoła.

(…) Ostatnim wójtem wsi od 1924 r. był Gustav Paetzel. ”

W artykule nie było nic wspomniane o starym cmentarzu znajdującym się na wzgórzu tuż za ostatnimi zabudowaniami, niedaleko odchodzącej drogi do Piskajm, ale więcej o cmentarzu i miejscowości napiszę już niedługo 😉

Janek